Wyobraź sobie, że porzucasz stabilną pracę w prestiżowej sieciówce, aby serwować dania w wąskiej alejce, gdzie mieszczą się zaledwie dwa stoliki. Brzmi jak szaleństwo? Statystyki pokazują, że w Indonezji aż 65% nowych przedsiębiorców w sektorze gastro to profesjonaliści, którzy mają dość korporacyjnego rygoru. Właśnie tak powstało Sukami – miejsce, które udowadnia, że prawdziwy smak nie potrzebuje klimatyzacji i logotypów znanych marek.
Jeśli zdarzyło Ci się przejeżdżać obok stacji LRT Pancoran, prawdopodobnie minąłeś jeden z najlepiej strzeżonych sekretów kulinarnych Dżakarty Południowej. Wystarczy minuta spaceru w stronę meczetu, by trafić do świata, gdzie za 25 000 rupii (około 6-7 złotych) otrzymasz danie o jakości, za którą w centrum handlowym zapłacisz potrójnie.
Od 15 lat w prestiżowej kuchni do własnego wok’a
Za ladą Sukami stoją Pan Anto i jego partner – obaj są byłymi szefami kuchni legendarnej sieci Bakmi Golek. Pan Anto spędził tam 15 lat, doskonaląc techniki przyrządzania makaronu, zanim zdecydował się na „skok na głęboką wodę” w 2020 roku.
Ciekawostka: Badania rynku w Azji Południowo-Wschodniej na lata 2025-2026 wskazują, że „micro-resto” prowadzone przez ekspertów to najszybciej rosnący trend w turystyce kulinarnej. Klienci szukają autentyczności, a Sukami jest jej definicją. Choć lokal jest maleńki, w godzinach szczytu goście jedzą posiłki siedząc na murkach po drugiej stronie ulicy.
- Doświadczenie: 15 lat w topowych restauracjach bakmi.
- Cena: Menu zaczyna się już od 15 000 IDR.
- Lokalizacja: Rzut beretem od nowoczesnej linii LRT.
Kwetiau Siram, które łamie zasady
Większość ulicznych sprzedawców używa gotowych sosów. Tutaj każda porcja Kwetiau Siram Sapi (25 000 IDR) jest przygotowywana od zera na Twoich oczach. Co mnie zaskoczyło? Zamiast wodnistej mazi, otrzymujesz idealnie zbalansowany, gęsty sos z wyraźną nutą świeżego czosnku i pieprzu.
W środku znajdziesz nie tylko miękką wołowinę, ale też domowe pulpety (bakso), jajecznicę i świeże warzywa. Warto zauważyć, że pan Anto zużywa codziennie około 5 kg świeżego makaronu – to liczba, której mogłaby pozazdrościć niejedna stacjonarna restauracja w okolicy.
Sekret „Smokey” w Kwetiau Goreng
Jeśli wolisz wersję smażoną, Kwetiau Goreng Seafood to pozycja obowiązkowa. Pan Anto używa ogromnych patelni typu wok, a technika szybkiego smażenia (stir-fry) nadaje daniu ten charakterystyczny, lekko dymny aromat, nazywany przez profesjonalistów „wok hei”. Owoce morza, takie jak krewetki i kalmary, pozostają soczyste i nigdy nie są gumowate.
Mie Yamin: Czy to najlepszy makaron w tej części miasta?
Wielu Polaków odwiedzających Indonezję szuka smaków „umami”. Mie Yamin w Sukami (19 000 IDR) nie jest przesadnie słodkie, co odróżnia je od wersji z Jawy Środkowej. Jest raczej wytrawne, pachnące aromatycznym olejem z kurczaka, serwowane z delikatnymi pierożkami pangsit, które są wypełnione gęstym nadzieniem mięsnym.
Praktyczna rada: Koniecznie domów Pangsit Tumis (20 000 IDR). To gotowane pierożki, które są powtórnie smażone z przyprawami i jajkiem. To danie idealnie nadaje się do dzielenia się ze znajomymi w formie przystawki.
Nasi Goreng – klasyka w skali makro
Statystycznie Nasi Goreng to najczęściej zamawiane danie przez turystów w Indonezji. W Sukami dziennie gotuje się aż 10 litrów ryżu. Wersja z wołowiną za 25 000 IDR jest solidna i sycąca, choć nieco bardziej słona niż słodka. Jeśli szukasz porcji, która wystarczy za dwa posiłki, to jest właśnie ten wybór.
Jak tam trafić?
Lokal znajduje się przy Jl. Pancoran Barat XI No.2 4. Choć Google Maps może prowadzić krętymi drogami, najprościej jest wysiąść na stacji LRT Pancoran i iść wzdłuż małej alejki naprzeciwko meczetu.
A Ty? Czy odważyłbyś się zjeść obiad w miejscu, które ma tylko dwa stoliki, ale szefa kuchni z 15-letnim stażem?
