Kiedy myślimy o domach gwiazd telewizji, przed oczami stają nam zwykle lśniące marmury i sterylne wnętrza rodem z katalogów. Tymczasem Aleš Cibulka i Michal Jagelka udowadniają, że najprawdziwszy luksus to przebywanie w miejscu, które ma duszę, a nie tylko metkę z ceną. Ich praski apartament w dzielnicy Libeń to zaprzeczenie wszystkiego, co kojarzy nam się z „pokazówką”.
Zauważyłem, że coraz więcej osób szuka autentyczności zamiast chłodnego minimalizmu. W Polsce ten trend również przybiera na sile – według badań portali wnętrzarskich z 2024 roku, aż 68% respondentów deklaruje, że czuje się lepiej w pomieszczeniach, które „widać, że żyją”, niż w surowych, nowoczesnych loftach. Mieszkanie czeskiego duetu jest tego najlepszym przykładem.
Decyzja zapadła w… płaszczu i butach
Historia tego mezonetu (dwupoziomowego mieszkania) zaczęła się dość nietypowo. Budynek, w którym się znajduje, ma prawie sto lat i pierwotnie pełnił funkcje administracyjne w kompleksie przemysłowym. Żelbetowa konstrukcja nadaje wnętrzu surowości, której nie da się podrobić żadną współczesną imitacją betonu.
Ale to nie historia budynku przesądziła o zakupie. Kiedy Aleš i Michal weszli do środka, ich wzrok przykuła ogromna wanna. Jeden z nich, bez dłuższego namysłu, położył się w niej tak, jak stał – w płaszczu i butach. Chciał sprawdzić, czy jest wystarczająco wygodna. Ten jeden, z pozoru absurdalny test sprawił, że poczuli: „to jest to”.
Dwa gabinety, dwa światy
W dzisiejszych czasach, gdy praca zdalna stała się standardem, podział przestrzeni na strefy zawodowe jest kluczowy. W Libni każdy z właścicieli ma swój własny gabinet, co przy ich intensywnym tempie życia jest zbawienne. Co ciekawe, te dwa pokoje idealnie odzwierciedlają ich charaktery:
- Gabinet pierwszy: Artystyczny nieład, mnóstwo książek, obrazów i pamiątek, które gromadziły się latem. To przestrzeń, która ewoluuje wraz z właścicielem.
- Gabinet drugi: Królestwo porządku i systematyczności. Półki wypełnione literaturą historyczną, publicystyką i podręcznikami prawniczymi z czasów studiów.
Eksperci od psychologii wnętrz zauważają, że posiadanie „własnego kąta” w związku zmniejsza ryzyko konfliktów o ponad 40%. W Polsce, gdzie średni metraż mieszkania wciąż bywa wyzwaniem, takie rozwiązanie uznawane jest za szczyt funkcjonalnego luksusu.
Wspólna szafa i… ranny system negocjacji
To, co najbardziej zaskoczyło opinię publiczną, to fakt, że Michal i Aleš dzielą jedną, wspólną garderobę. Nie był to efekt starannie zaplanowanego eksperymentu, a czysty pragmatyzm – obaj noszą ten sam rozmiar. Wyjątkiem są buty, tu granica jest nienaruszalna.
Wymaga to jednak specyficznej logistyki. Codziennie rano muszą ustalać, kto założy który garnitur czy płaszcz. Nie chodzi tylko o dopasowanie do okazji, ale o to, by nie pojawić się w mediach w tym samym ubraniu w zbyt krótkim odstępie czasu. To pokazuje, że ich relacja opiera się na niezwykłej synchronizacji i wzajemnym zaufaniu.
Praktyczny lifehack: Jak stworzyć „atmosferę” w swoim domu?
Jeśli marzy Ci się dom z duszą, nie musisz od razu kupować starej fabryki. Skorzystaj z metody „trzech warstw”, którą stosują mieszkańcy opisywanego apartamentu:
- Warstwa historii: Eksponuj przedmioty z przeszłości (stare radio, pożółkłe zdjęcia), nie chowaj ich do szuflad.
- Warstwa życia: Nie bój się „codziennych” widoków. Ręcznik przewieszony przez rower treningowy czy ulubiony kubek na stole to sygnały, że dom żyje.
- Warstwa komfortu: Postaw na wygodę pupila. W praskim mieszkaniu chrt Tobiáš jest prawdziwym panem domu, dla którego poświęcono nawet jedną z designerskich sof.
Warto pamiętać, że według najnowszych trendów na lata 2025-2026, tzw. „cluttercore” (kontrolowany chaos) wypiera sterylny minimalizm. Ludzie chcą otaczać się rzeczami, które mają dla nich znaczenie emocjonalne.
Dom to nie galeria
Największą siłą tego mezonetu jest to, że nie próbuje być niczym więcej niż miejscem do życia. To przestrzeń, w której można normalnie odpocząć, popracować i po prostu być sobą. Choć para coraz częściej ucieka do swojej wiejskiej chaty, to praski apartament pozostaje ich kotwicą.
Przykład Cibulkii i Jagelki pokazuje, że prawdziwy dom buduje się latami, wypełniając go nie drogimi meblami, ale wspólnymi historiami. Często to właśnie te niedoskonałości – jak pranie na suszarce czy stara, ale wygodna kanapa – sprawiają, że czujemy się bezpiecznie.
A jak jest u Was? Czy wolicie idealny porządek, w którym każda rzecz ma swoje miejsce, czy jednak komfort i „życiowy chaos” są Wam bliższe?
